Gedachten lezen

‘Ja, maar hij wéét toch hoe ik daarover denk!’
‘Ze begrijpt toch zelf óók wel hoe ik daarin sta?’

Onbegrip, verbijstering, gekwetstheid bij de reactie van de ander. Of eigenlijk meestal bij het uitblijven daarvan. Wie kent het niet?
‘Dat hij dat nou niet snapt…..’
Meestal ben je de wanhoop dan al nabij. Zoveel onbegrip lijkt immers niet te bevatten?

Je bent er zeker van dat je vrouw precies weet hoe je in elkaar steekt, wat je wel of niet zou willen. Maar hoe kun je nou zo zeker weten wat zich in haar hoofd afspeelt? Sinds wanneer kan jij gedachten lezen?
'Dat hoef ik toch allemaal niet uit te leggen?'
Misvatting. Dat moet wel!
Heus, de ander begrijpt niet zomaar waar je reactie, je verdriet, of zelfs je grijns vandaan komt. Waarom iets onmogelijk voor je is, terwijl hij er zelf zo enthousiast over is. Hij legt niet onmiddellijk de link met jouw nare ervaringen uit een (ver) verleden die plotseling opgerakeld worden. Je zult hem dat echt moeten vertellen!

Kom uit je lethargie. Zelfs je partner, die zo dicht bij je staat, kan de woelige kolken in je binnenste echt niet zien, laat staan analyseren.
Meestal zal blijken dat hij echt geen idee had hoe je gedachtes over een bepaald issue zijn. En dat zij absoluut niet begreep waarom jij over een situatie zo overgevoelig bent.
Praat, vertel, leg uit. Beter is het om daarbij niet in de aanval te gaan. ‘Stommeling! Dat je dat nou niet snapt!’
Kijk ook even of de ander op dat moment naar je wil en kan luisteren; maar waarschijnlijk wil hij niets liever dan door jou bijgepraat worden. Zodat hij snapt waar je gevoel of verdriet vandaan komt. Of je grijns. 'Zit ze me nou wéér uit te lachen?'
Wat er dan volgt, is begrip, in plaats van irritatie. Want niets wekt zoveel onderhuidse irritaties op als miscommunicatie.
Zonde! Vooral als het helemaal niet nodig is.

 

Erika Houkes Zöllner